Good nature

Recycle me maar als koffiebekertje.

You can recycle me as a coffee cup.

Indisch

Goreng: "Veel mensen halen indisch en indiaans door elkaar."
Pisang: "Dat is echt stom. Dat is gewoon hetzelfde als dat je spagetti en macaroni door elkaar haalt!"

Mandarijn

De mandarijn smaakte aan het eind van het jaar altijd anders. In deze tijd deed de mandarijn je niet meer aan mandarijn denken, maar deed de mandarijn je altijd denken aan die oude goed heilig man.

Het gaat meer om het gevoel zeg maar... 'Kan het erbij? Of kan het er niet bij?'

Ze vroeg "wat is er?". Hij vertelde, met zijn vinger over haar arm. Beweging na beweging. Letter na letter. Woorden. Woorden. Bewegingen.
"ja" antwoordde ze. "ja. ja. ja." aangevend dat ze hem volgde. Hem begreep.
Zijn vinger over haar boven arm. Van boven naar beneden. Cirkel. Kronkel. Letter. Letter. Letter. Woorden stroomden als inkt uit zijn vinger. "ja. ja. nee. Het maakt niet uit."
ze keek naar hem. Hij keek terug. Haar vingers op zijn arm. Haar vingers op zijn wang. Haar lippen op zijn wang.
"ok" zei hij terug.

Om veranderingen door te gaan moeten we eerst situaties leren kennen. We leren situaties door en door kennen om ze te kunnen veranderen en ze dan vervolgens weer niet meer te kennen. We zoeken ze dan weer opnieuw uit om ze weer een stukje te veranderen en te verliezen. Natuurlijk is er geen sprake van een paradox. Dat willen we niet leren kennen, liever veranderen en boven alles verliezen. Want dubbelzinnigheden, daar houden we dan weer niet van.

Zij kenden geen woorden als 'links' en 'rechts'. Ze kenden het verschil niet tussen links en rechts. Daardoor verdwaalden zij steeds. Niemand die ze kon terug vinden.

Haar leven bestond uit lege pagina's met gebeurtenissen tussen de spaties.

De lijn tussen 'daar' en 'hier' bleef vaag. 'Daar' kon 'hier' worden in enkele seconden. En 'hier' werd dan 'daar'. Waarom konden 'jij' en 'ik' niet elkaar worden? Dan werd jij even mij en ik even jou. Gewoon voor enkele seconden. Om te kennen hoe dat was.